Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
ขอทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน
พระจันทร์ยิ้ม
ตัวแบบของผม
หดหู่ในหัวใจเหลือเกิน
ปิดทองหลังพระ ปิดทองใต้ฐานพระ ?@%^,
ชมพระเมรุมาศ # เที่ยวตลาดน้ำอัมพวา
เธอที่คอยห่วงใย
ส่งเสด็จ
ประชุมระทึก
ส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย
พระราชทานเพลิงพระศพฯ
หมอกหรือควัน
ด้วยรักและผูกพัน
เมืองไทยในฝัน
ซ้อมถวายความปลอดภัยฯ
Format Harddisk
ซ้อมใหญ่ พิธีพระราชทานเพลิงพระศพฯ
รู้สึกผิด @ เก็บตกวันตำรวจ
วุ่นๆกับงาน
ว่าด้วยเรื่องหมวดตี้
ยามเอ๋ยยามนี้ คงมีแต่เราเฝ้าถนน
สองข่าวดี
ลาป่วย
ลาพักผ่อน
ขอบคุณ
ขอร้อง
มันน่าน้อยใจ
ขอแสดงความเสียใจ
เกลียดความรุนแรง
Hurt อย่างแรง
ว.21 รร.นรต. ว.25 วัดสว่างสุทธาราม จ.ขอนแก่น
ไอแค็กๆ แต่ก็ทุ่มเท
ผมเมายา @ ซ้อมสวนสนาม
อยู่อย่างมีความหมาย ตายอย่างมีชีวิต
เหมือนเดิม
ตำรวจเอกชน
เก็บตัว
มันน่าเจ็บใจ
เข้ากรุง

 
 
Favourites Diary
 
   
 



 

ว่าด้วยเรื่องหมวดตี้

 

ว่าด้วยเรื่องหมวดตี้

 

เมื่อครั้งที่ผมเป็นผู้บังคับหมวด  ทำหน้าที่ปกครองนักเรียนนายร้อยตำรวจ ชั้นปีที่ ๔  ในรุ่น นรต.รุ่นที่ ๖๐  นั้น  ผมเอง ได้แวะเวียนไปอ่านไดอารี่ของ นรต.กฤตติกุล  บุญลือ  อยู่ตามโอกาส  และได้รับรู้ความเป็นไปของตี้พอสมควร    เวลาที่เจอ นรต.กฤตติกุล  ผมก็จะมักทักทายกับเขาโดยการเรียกเขาว่า “ตี้” เสมอ  ทั้งที่โดยทั่วไปแล้วนายตำรวจปกครอง กับ นรต.นั้น จะเว้นช่องว่างเพราะสายการบังคับบัญชาไว้เสมอ  เพราะจะต้องมีการปกครองบังคับบัญชา  และมีการลงโทษลงทัณฑ์กัน    จึงทำให้ความสัมพันธ์ของนายตำรวจปกครอง กับ นรต. นั้น แม้ว่าจะสนิทกันเพียงใด  แต่ก็ต้องเว้นช่องว่างไว้เสมอ  เพราะหากทำตัวสนิทกันมากเกินไป  เวลามีการต้องลงโทษลงทัณฑ์กัน  หรือต้องสั่งการใดๆ  มันก็จะเสียการปกครอง และลงโทษอย่างไม่สนิทใจ

 

แต่สำหรับ นรต.กฤตติกุล  ผมเองยกเว้นไว้คนหนึ่ง   เพราะผมมักจะเรียกชื่อเล่นเขาเสมออย่างไม่ถือตัวมาก   ซึ่งมันอาจจะเป็นเพราะเซ้นส์ส่วนตัว   ประกอบกับความที่น้องตี้ เป็นคนเรียบร้อย  ร่าเริง  ว่านอนสอนง่าย  ไม่เคยสร้างปัญหาใดๆให้ต้องหนักใจผู้บังคับบัญชา    พูดง่ายๆว่า เซ้นส์ถูกโฉลกกัน...

 

ได้อ่านไดน้องตี้  ตอน “ลิงวันพุธ”  (18 พ.ค.50)   น้องตี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับการฝึกซ้อมการรับพระราชทานกระบี่   ก็เลยรู้ว่า น้องตี้แอบ ถ่ายรูปผมขณะที่ผมกำลังถือกล้องถ่ายวีดีโอ บันทึกภาพการฝึกซ้อมการเข้ารับพระราชทานกระบี่   ตี้เอารูปนั้นมาอัพได  ...  ก็รู้สึกดีๆไปอีกแบบ (อ่ะ อย่าคิดอกุศล ว่าผมจะเลี้ยงต้อยเด็กนะ ผมเป็นแมนเต็มร้อยทั้งร่างกายและหัวใจครับ)     ในขณะที่เขาเองเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจ  ซึ่งไม่อาจแสดงความสนิทสนมกับนายตำรวจปกครองได้อย่างเต็มที่  แต่ก็ทำให้รู้ว่า  น้องตี้ ก็มีความรู้สึกดีดีกับผมเองอยู่เหมือนกัน  ...    นี่เอง  ที่ทำให้ผมรู้สึกจิตตกไป ๒ ถึง ๓ เดือน หลังทราบข่าวน้องตี้ตาย

 

ว่าด้วยเรื่องหมวดตี้

 

 

 

 

 

สัปดาห์ที่แล้ว ก่อนที่ผมจะป่วยเข้านอน ร.พ.ตำรวจ นั้น     ในวันตำรวจ ซึ่ง รร.นรต. ได้เชิญคุณพ่อคุณแม่ของน้องตี้  และ รศ.เกรียงศักดิ์ฯ  คุณพ่อของผู้กองแคน  มาร่วมเปิดหอเกียรติยศ และร่วมเป็นเกียรติในการสวนสนามถวายสัตย์ปฏิญาณตนของนักเรียนนายร้อยตำรวจ ต่อธงชัยเฉลิมพล ของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ   หลังจากเสร็จพิธี   ผมก็ได้ขับรถส่วนตัวไปส่งคุณพ่อคุณแม่ของตี้  ที่ ป.บางปะหัน  จ.พระนครศรีอยุธยา     ขากลับ คุณพ่อของน้องตี้ได้ตัดกล้วยมาให้ผมหนึ่งเครือ ครับ   ...  ย้ำว่าหนึ่งเครือ  ไม่ใช่หนึ่งหวี

ผมก็เลยเอากลับมา รร.นรต., แล้วพอดี  ช่วงวันเสาร์อาทิตย์ที่ ๑๘ และ ๑๙  ตุลาคม  ผมมีโอกาส ไปทำบุญทอดกฐิน   มหากฐิน  ที่วัดกันทรารมย์   จว.ศรีสะเกษ   ก็เลยแบ่งกล้วยเครือนั้น ครึ่งหนึ่ง  เอาไปทำบุญถวายภัตตาหารเพลให้พระสงฆ์  และในการทำบุญทอดกฐินนั้น  ผมก็ได้กรวดน้ำอุทิศส่วนบุญกุศล ให้น้องตี้ และน้องแคนด้วยทุกครั้งครับ

 

หลังจากกลับมาจากทอดกฐินที่ จว.ศรีสะเกษ  ปรากฏว่า อาการไอของผม  เป็นหนักขึ้น  และเจ็บในอกมากขึ้น จนแทบขบับเขยื้อนตัวไม่ได้    ในเย็นวันจันทร์ ก็เลยต้องไปหาหมอที่ รพ.ตำรวจ  และต้องเข้านอนพักรักษาตัวอยู่ใน รพ. ตั้งแต่วันจันทร์  จนถึงวันศุกร์

 

นี่เป็นครั้งที่ ๒  ในชีวิตที่ ต้องนอน รพ.   และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องให้น้ำเกลือ   นอนไป ๔ คืน กับ ๕ วัน  หมดน้ำเกลือ ๔ ขวด   

ชีวิตคนป่วยใน รพ.  เป็นอะไรที่น่าเบื่อมากๆ  เบื่อที่ต้องอยู่อุดอู้  จะไปไหน ทำอะไรก็ไม่ได้   จะกินอาหารแต่ละมื้อก็เบื่อแสนเบื่อ  แทบจะเรียกว่าดมเอา  เพราะกินจนเบื่อและกินไม่ลง    ....

ไม่ได้หมายความว่าอาหารเขาไม่ดีนะ   อาหารเขาดีครับ  สะอาด และถูกสุขลักษณะ   แต่การที่ต้องกินอาหารอ่อน ซ้ำๆ  เดิมๆ เกือบทุกมื้อ  ทุกวัน  มันเป็นอะไรที่  เซ็งชีวิตสุดๆครับ

 

ในที่สุด  ทนความเบื่อที่ต้องนอน รพ.ไม่ไหว  ประกอบกับเกรงใจพี่ชาย และพี่สาว ที่ต้องสลับกันมานอนเฝ้า   เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาก็เลยคะยั้นคะยอหมอ และพยาบาล  ขอออกจาก รพ. มาทานยาอยู่ที่ รร. ดีกว่า   ทั้งๆที่อาการก็ไม่ได้หายขาดแต่อย่างใด  ยังไอบ้าง  และยังเจ็บในอกชายโครงซ้ายอย่างมากอยู่    แต่ก็ขอกลับมาพักรักษาตัวอยู่บ้านดีกว่า   หมอก็เลยอนุญาตให้กลับได้

 

ในช่วงที่ ผมนอนพักรักษาตัวอยู่ที่ รพ. นั้น   คุณภรรยา ก็อยู่คนเดียวที่แฟลต รร.    ภรรยาเล่าให้ฟังว่า  มีคืนหนึ่ง ฝันว่าหมวดตี้มาหามายืนอยู่ที่หน้าห้อง  บอกภรรยาว่ามาเยี่ยมผม  มาถามว่า “พี่วัฒ อยู่มั้ยครับ  ผมแวะมาหาพี่วัฒ”     (ในฝัน) ภรรยาก็เลยบอกไปว่าผมไม่อยู่ไปทำงาน     น้องตี้ก็เลยบอกว่า  ไม่เป็นไร  เดี๋ยวจะไปหาผมที่กองร้อยแล้วกัน  เสียดายที่ในฝัน ภรรยาไม่ได้บอกว่าผมป่วยนอนอยู่ ร.พ.   ไม่งั้น คงได้ฝันเจอกันบ้าง  เพราะคิดถึงน้องตี้อยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

 

 

 

õõõ

 

นึกถึงสังคมและประเทศชาติให้มากๆ

นึกถึงตัวเองให้น้อยๆ ลง

ทำดีกันไว้ให้เยอะๆ เพราะชีวิตนี้สั้นนัก

 

õõõ

P.S.

 

 

۵ C  ไดหมวดตี้  วีรบุรุษตำรวจกล้าครับ

 

۵ C  เวปไซต์กองทุนผู้กองแคน  วีรชนต้นแบบของหมวดตี้ครับ

 

۵ C  ไดน้องสาว   จ.ยะลา ครับ

 

۵ C  เป็น  “นายตำรวจปกครอง” ครับ   ไม่ใช่  “อาจารย์”  และไม่ใช่ “อาจารย์ฝ่ายปกครอง”

 

 

 

 

 

NNNNNN

 

 

 

     Share

<< ยามเอ๋ยยามนี้ คงมีแต่เราเฝ้าถนนวุ่นๆกับงาน >>

Posted on Mon 27 Oct 2008 16:36


อ่านแล้วก็คิดถึงหมวดนะคะ

ขอให้พี่หายดีไวไวนา :)
เกตุ   
Thu 30 Oct 2008 9:46 [8]

มาระลึกถึงหมวดตี้ด้วยคนค่ะ
ออม   
Tue 28 Oct 2008 9:35 [7]

I bought both of Lt.Tee's and Captian Kan's books.

I find one of Lt.Tee's word very realistic. The casdet school trained them well, it's the external society they face after graduating that makes police corrupted.

After finishing both books, I find a correlation among these 2 great men, their dedication. If all of the cadets shared the same thing --- Thai cops would definitely have a better reputation.

Maybe TorChorDor is like the best police department --- or at least less corrupted?

I sometimes see bad cops and I so wanna throw Lt.Tee's book right into their faces.

It's a pity naka that good ppl die before the f*ckfaces.
nyanya   
Tue 28 Oct 2008 0:15 [6]

ผมว่าหมวดตี้คงรับรู้ได้ และคงเป็นห่วงพี่เช่นกันนะคับ

ยังไงก็รักษาสุขภาพมากๆคับ
หายเจ็บหายป่วยไวๆนะคับ ^^
ToN   
Mon 27 Oct 2008 23:19 [5]

ผมว่าหมวดตี้คงรับรู้ได้ และคงเป็นห่วงพี่เช่นกันนะคับ

ยังไงก็รักษาสุขภาพมากๆคับ
หายเจ็บหายป่วยไวๆนะคับ ^^
ToN   
Mon 27 Oct 2008 23:19 [4]

สู้ๆน๊ะค๊ะ
^^

ในฐานะประชาชน เป็นกำลังใจให้กับตำรวจและทหารทุกคน ฝันดีนะค๊ะ
mookmic   
Mon 27 Oct 2008 21:26 [3]

คนเราเรียกว่าให้ด้วยใจ จะผูกพันกันเสมอ เป็นๆๆนี่ล่ะแค่นึกถึงก้อมายืนตรงหน้าแล้ว(เกิดบ่อยๆๆ)เรียกว่าไม่ต้องจุดธูปก้อมา เน๊อะด้วยน้ำใสใจจริงของเพื่อน
LaDa   
Mon 27 Oct 2008 18:53 [2]

อย่างน้อย ทำให้รู้ว่า ยังมีคนรักประเทศมากๆๆ เหมือนกัน

คิดถึงหมวดตี้ค่ะ
แจน   
Mon 27 Oct 2008 17:54 [1]
 



 
 
The best template from http://www.oblog.cn